عباس دوست قرین این روزها مشغول ساختن یک نمایش عروسکی موزیکال استکه در مرحله تمرین قرار داره وقراره این نمایش رودر فروردین ۸۷درهمدان به روی صحنه ببرداین یک سبک جدید از عباس دوست قرین است که به تازگیابداع کرده عوامل گروه را در خبرهای بعدی به اطلاع میرسانم.

                   الاغ فداکار

                                        نویسنده وکارگردان:مزدک مهیمنی

                        اهنگساز:یاسرساکی مهر           طراح صحنه:شرکت ثمین فیلم

                                               تهیه کننده:احمدجهانی

                                                          بازیگران:

                    حامدترابی.میناحقیقی.اکبرمرادی.علی زمردی.سمیراغفاری.و.........

                                            هرروزعصرساعت۴:۳۰تالارفجر

این نوشته به نوعی  درد دل، و بهتربگویم، یک جور تکذیبیه است. قصد توجیه و فرار از واقعیت را ندارم. فقط می خواهم از حق طبیعیِ خودم، و امثال خودم دفاع کنم... یک هفته پیش به دعوت یکی از دوستان همدانی، برای دیدن اجرای صحنه ی نمایشنامه یی نوشته ی خودم ( "قورباغه یی شدم با دست های خالدار" ) در همایش تئاتر استان همدان، به شهر رزن رفتم. از قبل شنیده بودم که در اجراهای عمومی اجرای متوسطی داشته و خیلی راضی کننده نبوده. و شاید هم بیشتر به خاطر احترام به من بوده که زیاد راجع به آن حرف نزدند. به هر حال چند روز قبل از رفتن به همدان، با کارگردان کار تماس گرفتم و  اصل ماجرا را جویا شدم. گفت که به خاطر یک سری محدودیت هایی که شورای بازبینی استان اعمال کردند، مجبور شدم که برای اجرای عمومی قبل از همایش، صحنه هایی را حذف کنم، اما در بازبینیِ بعد از اجراها، برای شرکت در همایش، نمایش را کامل اجرا کردم و قرار است که در همایشِ مذکور هم نمایش کامل اجر می شود... تا حدودی خیالم راحت شد و به خودم گفتم که به این شکل حتی اگر که اجرای متوسطی هم باشد، حداقل مخاطب اثر می تواند راجع به اجزای نمایش، که نوشته ی من هم جزئی از آن است، عادلانه قضاوت کند... به هر حال برای دیدن نمایش به همدان ( شهرستان رزن ) رفتم. قبل از شروع شدن اجرا و در حالی که گروه در حال زدن دکور بود، دوست خوبم، "آرش عباسی" عزیز را، که با نمایشنامه ی "حرکت خون در رگ های خشک" در همایش شرکت کرده بود ( و انصافاً خانم "میرشاه ولد" هم اجرای بسیار خوبی از آن داشت )، را دیدم. آرش در مورد نمایشنامه ی من، که قبلاً آن را در مرحله ی بازخوانیِ جشنواره تئاتر ماه خوانده بود، حرف زد، و با لطفی که داشت، گفت که نمایشنامه ی خوبی ست و تبریک گفت به خاطر این نوشته. کارگردان نمایش هم در آخرین لحظات، اظهار داشت که به خواست مسئولین برگزاری همایش، و همینطور حراست اداره ارشاد، مجبور شده صحنه یی از نمایشنامه ( صحنه ی عَرَق خوری ) را حذف کرده. ظاهراً اعتراض من هم دیگر فایده یی نداشت. در این نوشته هم قصد نقدِ کار کارگردان و بازیگران را ندارم، و فقط به عنوان نویسنده ی اثر، راجع به نمایشی که نام مرا به عنوان نویسنده با خود یدک می کشید، صحبت می کنم... به هر حال همه چیز آماده شد و آرش هم در سالن، در کنار من نشست و اجرای نمایش شروع شد. هنوز کاملاً در صندلی جاگیر نشده بودم که در جا خشکم زد. بله، کارگردان محترم، صحنه ی اول نمایشنامه را، که در واقع صحنه ی معرفی شخصیت اصلی نمایش بود و دلیلِ شکل گیریِ داستانِ آن، و همینطور دلیلِ انتخاب این نام برای نمایشنامه، با کمالِ اختیار ( و آنگونه که بعداً خودش گفت، برای ایجاد تعلیق بیشتر در نمایش برای تماشاگر!!! ) کاملاً حذف کرده بود. و هنوز از این شوک خارج نشده بودم که دیالوگ هایی را به جای دیالوگ های نوشته ی خودم شنیدم، و بعضی جاها حتی به جای دیالوگ های حذف شده ی من، جایگزینی وجود نداشت. و به همین ترتیب، حذف صحنه های بعدی و دیالوگ های بعدی و... اگر آرش عباسی عزیز در کنارم ننشسته بود، شاید بلند می شدم و نمایش را متوقف می کردم. لذت وصف ناشدنی یی دارد این که در سالن بنشینی و اجرای نوشته ی خودت را ببینی. اما شیرینیِ این لذت، از زهر مار هم تلخ تر می شود وقتی که اظهار لطف تماشاگران عزیز را بشنوی که : "... میان پردهَ س یا نمایش؟!!!" ، "... نویسنده ی این میان پرده کیه؟!!" ، "... حالا چرا قورباغه؟!!!!" ، "... حالم به هم خورد" ، "... از شهرام بعید بود این کار" ، "... شهرام این همه ادعا داره اونوقت..." ... و... و... و... از یک طرف خجالت می کشیدم از این دوستان، و به خصوص آرش، که به عنوان نویسنده یی توانا، واقعاً اِرادت خاصی به او دارم، و دلم نمی خواست چنین معجونِ بی سر و تَه یی را از من به روی صحنه ببیند. و از طرفی هم از این خوشحال بودم که او قبلاً نمایشنامه را خوانده و به نقاط ضعف واقعیِ اثر ( و نه آنچه روی صحنه در مقابلمان بود )، بیشتر آشناست... به هر حال با ناراحتی و شرمساری، شاهد اجرای این شیرِ بی یال و دُم و اِشکم بودم، که بی هیچ تشابهی به آنچه من نوشته بودم و کلاً داستانش عوض شده بود، و البته به نام من، روی صحنه جریان داشت. اجرا که تمام شد، از آرش عباسی عذر خواهی کردم، اما نتوانستم به گروه اجرایی چیزی بگویم، چون فکر می کنم که در حد توان و داشته های خودشان، و برداشتی که از اثر داشتند، کار کرده بودند. اما حق نداشتند با متن من اینگونه برخورد کنند. تنها کاری که توانستم بکنم، این بود که کمی دِقِّ دلیِ خودم را بر سر یکی از داوران، که از اعضای هیئت انتخاب هم بود ( آقای کبودر آهنگی ) خالی کنم... جالب اینجاست که در مسیری که با گروه تا سالن غذاخوری می رفتیم، کارگردان پرسید که "... راستی شهرام، یه سوال برای خودم و بعضی از دوستان پیش آمده. چرا اسم نمایش رو "قورباغه یی شدم با دست های خالدار گذاشتی؟!"..."... تنها جوابم این بود : "... اگر صحنه ی اول را حذف نمی کردی، چنین سوالی پیش نمی آمد".

اعتقاد دارم که "نویسنده ی نمایشنامه و فیلمنامه، مثل اسب می ماند". اگر مسابقه را ببرد، مدال را به سوار کار می دهند و او را عامل قهرمانی می دانند. اگر هم بازی را ببازد، همه چیز به گردنِ اسب بیچاره، و پیری و ناتوانی و حدِّ پایین و قدرتِ کمِ او می اُفتد... و این معظلی ست که متاسفانه گریبان نویسندگان را در تئاتر ما هم گرفته، به خصوص در شهرستان. یادم نمی رود که 2 سال پیش، اجرای بسیار بدی را از نمایشنامه ی بسیار خوب "زیر زمین" نوشته ی آرش عباسی ( که اولین بار، جلسه ی نمایشنامه خوانی آن را دیده بودم، و اعتقاد دارم اوج نوشته های آرش تا به حال، این اثر بوده، و به تازه گی هم توسط انتشارات دستان چاپ شده ) توسط کارگردانی از رزن دیدم و افسوس خوردم... و یا باز هم 2 سال پیش نماشنامه ی "شب عروسکی" نوشته ی خودم را که در مرحله ی بازخوانی جشنواره ی تئاتر بانوان انتخاب شده بود، توسط دوست خوبم "مصطفی چیت ساز" و همسرش، در همدان کار شد، اما در مرحله ی بازبینی مورد پذیرش قرار نگرفت، و همان موقع یک سری از دوستانی!!! که نمایشنامه ی خودشان در این جشنواره انتخاب نشده بود، بوق به دست گرفتند و جار زدند که : "می دانستیم نوشته های شهرام در این حد نیست"... اما هیچ کس نگفت که نوشته ی شهرام، مرحله ی مربوط به خود ( مرحله ی بازخوانی جشنواره را ) با موفقیت پشت سر گذاشته، و اگر اجرای آن پذیرفته نشده، به عهده ی گروه اجرایی ست ( اشتباه نشود، قصد انتقاد از این گروه و نادیده گرفتن توانایی هایشان را ندارم ).

به هر حال، تمام این مشکلات از این جا ناشی می شود که نویسنده در گروه های تئاتری شهرستانی جایگاهی ندارد، و کارگردان محترم، بی آن که نظرِ این بیچاره را جویا شود و او را در جریان تغییرها و حذفیات بگذارد، و یا حداقل برای فکر و نوشته ی او احترامی قائل شود، و حتی برای یک جلسه هم که شده، او را بر سر تمرین ها دعوت کند، با کمال اختیار و با دیدِ مالکانه و عالمانه، قیچی به دست می گیرد و می برد، قلم به دست می گیرد و می نویسد، و، به این نحو، بلایای دلخواه خود را بر سر نوشته ی بخت بر گشته، نازل می کند. و اگر هم کسی شاکی شود، مدعی می شود که متن ضعیف بوده و پتانسیلش بیش از این نیست، و او مجبور بوده که این کارها را انجام دهد. و بدبختانه تر این که، کسی نمی گوید که خُب اگر نوشته ضعیف بوده، چرا آن را به مرحله ی اجرا رسانده.

به هر حال ادعای نویسنده بودن، و این که نوشته ی من شاهکار بوده و اجرای بسیار بدی از آن شده را  ندارم.  و قضاوت در مورد خوب یا بد بودنِ آن را به عهده ی دوستان عزیز می گذارم. حرف من همانی بود، که بی شک دوستان، و به خصوص دوستان تئاتری ، فکر می کنم کاملاً آن را درک کرده باشند. "نوشته ی هر کسی، جایگاه و احترام خاص خود را دارد، و امیدوارم که ارزش ان حفظ شود".

و این که : "چیزی که در همایش تئاتر استان همدان اجرا شد، برداشت شخصی، و بازخوانیِ دوباره ی کارگردانِ آن از نوشته ی اینجانب بوده، نه نمایشنامه ی من"

                                            خاله سوسكه

سري دوم اجراهاي نمايش خاله سوسكه كه به خاطر برخوردباماه مبارك رمضان تعطيل شدباعوامل جديداغاز به كار كردوهرروز عصردرتالارفجرهمدان به روي صحنه ميباشد.

                                                         عوامل عبارتنداز:

                    نويسنده:عباس دوست قرين                كارگردان:بهرام دوست قرين

                     اهنگساز:ياسرساكي مهر                   طراح:عليرضاگنجه اي

                                                            بازيگران:

سميراپاشايي.                  حميدپورخواجه وند                     .حميدرضاكاظمي.       اميربختياري.     حميدرضارضايي    عليرضاگنجه اي.      رضوان مشعريان.          زهرااسكندري.

                                                   منشي صحنه:

                                                       زهرابرزگر

                   فراخوان جشنواره تاترنمایش ونیایش

 علاقمندان جهت شرکت درجشنواره ودریافت فرم مخصوص میتوانند همه روزه به معاونت فرهنگی شهرداری واقع در میدان ارامگاه بوعلی ساختمان شهرداری همدان مراجعه نمایند

                                                              نمایش

            قورباغه ای شدم بادستهای خالدار

نویسنده:شهرام جامه بزرگی                                        کارگردان:مصطفی بیگی

دستیارکارگردان ومدیرصحنه:نسرین قربانی                      انتخاب موسیقی:مصطفی بیگی

                                     بازیگران:زهرامرادی فریار.مصطفی بیگی

خلاصه نمایش:کمال بازیگرتاتراست که درحین اجرای نمایش باستاره اشناشده و...........

             همه روزه ازساعت ۱۶ ال... سالن شماره۲مجتمع فرهنگی بوعلی سینای همدان

زندگي کوتاه تر از ان است که به خصومت بگذرد و قلبها گرامي تر از آنند که بشکنند . فردا خورشيد طلوع خواهد کرد حتي اگر ما نباشيم . بياييد کارت سوختمان را به يکديگر بدهيم

عباس دوست قرين نويسنده پراوازه همداني اين روزها مشغول نوشتن نمايشنامه الاغ اوازه خوان ۲كه قراره به برادرش بهرام بده تابعد از نمايش خاله سوسكه كارش كنه دوست قرين امسال يك كم پر كار شده ماشالله

رامين خزايي نمايشنامه جديدش رو كه ويژه كودكان هست ونوشته خودشه به اتمام رسانده وداره شروع به ساختن ميكنه البته الان درمرحله انتخاب بازيگره واين نمايشنامه كه اسمش (اگه رئيس دنيابودم)راقراره در تهران به روي صحنه ببره ازرامين خزايي قبلا نمايش روياي سارارو كه كارخودش بودديديم/.

                                                            باارزوي موفقيت براي اين هنرمندبانمك همداني

                 حدادبداقبال

                                  نويسنده وكارگردان:فوادابراهيميان

از۲۶/۶/۸۶الي۳۰/۶/۸۶ ساعت ۳۰/۱۷ پلاتوي شماره ۱ مجتمع فرهنگي هنري بوعلي سيناي همدان    نمايش"حداد بداقبال" داستان شخصي با نام حداد است كه براي قيام مسلم شمشير ساخته است اما مردم كوفه قصد دارند شمشيرها را از او بگيرند و بر ضد امام حسين(ع) استفاده كنند. حداد تصميم مي‌گيرد همه شمشيرها را ذوب كند و...
فؤاد ابراهيميان، مرضيه تكمه‌داش و محمود غفاري بازيگران اين نمايش بودند. ديگر عوامل نمايش"حداد بداقبال" عبارت‌ بودند از: طراح صحنه حسام شهيدي، موسيقي امير فرجاد و حامد مردانيان، طراح لباس مرضيه تكمه‌داش، طراح نور مسعود زماني.
نمايش"حداد بداقبال" از 25 تا 31 شهريور در سالن مجتمع بوعلي همدان اجرا شد.

جشنواره لیلوا باحمایت حوزه هنری استان همدان برگزارگردید

                                                           نمايش

                                       خاله سوسكه

    نويسنده:عباس دوست قرين                                         كارگردان:بهرام دوست قرين

                                            اهنگساز:ياسرساكي مهر

                     از۵شهريورماه هرروز۵عصرميدان ارامگاه بوعلي تالارفجر

                                                    عوامل گروه:

       طراح:عليرضاگنجه اي                                            طراح حركات موزون:حميدرضاكاظمي

       مديرروابط عمومي:فرشيدگل محمدي                      مديرتداركات:محمدرضا بسيط سحري

                                                       بازيگران:

    ليلاارايشگري.حميدرضاكاظمي.اميربختياري.حسين فرزين شاد.شيرين كرم پور.مهشيد حنيفه

                                                  و عليرضاگنجه اي.

                                                        باتشكراز:

        معاونت محترم فرهنگي اجتماعي شهرداري همدان جناب اقاي حسن محمدي

        رياست محترم اداره ارشاداسلامي شهرستان همدان جناب اقاي داودابوترابي

        كارشناس تاتراداره ارشاداسلامي استان همدان جناب اقاي محمدجوادكبوتراهنگي

        وهمه عزيزاني كه موجبات اجراي اين نمايش رافراهم ساختند

شهرام جامع بزرگ یکی از دوستان وکارگردان همدانی لطف کرده وپیامی برای بنده گذاشته که لازم دونستم دوستان خواننده هم بخونند.

                                                   پاسخ:

شهرام جان درمورد نیمابیگلریان همان طور که من دوست ندارم تونمایشگران به نیما توهین بشه مطمئن باش اگه به شهرام جامع بزرگ هم کسی توهین کنه من برخورد میکنم چون به نظر من اگه کسی با کسی مشکل داره باید انقدر شهامت داشته باشه بره رودررو بگه من باتومشکل دارم نه این که مثل خاله زنک هابیاد تو یک رسانه هنری که سعی میکنه ازاین جور مسائل حاشیه ای دورباشه مطرح کنه درموردتاتر من ادعایی نکردم من همیشه گفتم والان هم میگم من هنوز خودم رو تاتری نمیدونم چون به اون سطح نرسیدم که اسم خودم رو تاتری بگذارم ومن هنوز در حال اموزش هستم ودارم از دوستان درس میگیرم وبه خودم اجازه نمیدم که تو کاری که هنوز اگاهی ندارم نظر بدم یاکار کسی رو رد کنم مگر در مواقعی که واقعا"دراون کارتجربه یامطالعه کرده باشم.

درموردمسائل ریز تاتری ها من یک رسانه هنری رو هدایت میکنم ووظیفه من اطلاع رسانیه اگه شمایا کسی دوست نداره ازتاتریها همدان که همگی جزء یک خانواده بزرگ هستیم خبرداشته باشه ودر غم ها وشادی های همدیگه شریک باشه بگه .چشم من دیگه خبرهای ریزرو نمینویسم.

دراخر بایدبگم شهرام جان من همان طور که همیشه باهم دوست بودیم وهستیم برات ارزوی موفقیت میکنم چه در کاروچه در هنرمن همیشه به همه گفتم وبه توهم میگم اگه خبر.مطلب.یا مقاله ای داری نمایشگران مطلق به تو وهمه دوستان هنرمنده .

یاحق

محمدسركانيان كارگردان همداني مقيم فرانسه كه چندين سال خارج ازكشورمشغول ساختن فيلم است

به تازگي به همدان امده وقصدساختن فيلم درهمدان را داردواحتمالاقصدشركت در جشنواره هاي بين المللي راداردبه همين منظور بعد از اطلاعيه تست بازيگري و انتخاب اوليه بازيگران بعدازسه روزتست زني ديروزدرمحل انجمن سينماي جوانان همدان به كارخود پايان داد/.

درحاشيه:به محيط هاي هنري كه سر ميزديم متوجه اعلاميه تست بازيگري ميشديم كه نوشته بود علاقمندان به بازيگري به سينماي جوانان همدان مراجعه كنند.

وارد سينماي جوانان كه شديم با سيل عظيم علاقمندان بازيگري روبه رو شدم از كودك تا بزرگسالان فكر نميكردم كه تو همدان اين همه علاقمند باشه

بعد از مدتي در اطاق باز شدو احمد گنجه اي كه دستياراول كارگردان بود يك سري فرم تقاضا رو به جديدالورودي ها داد من گفتم خوب ما كه پارتي داريم زود ميريم تو ولي نشون به اين نشون كه داداشه ما اهل پارتي بازي واين حرفا نيست نه تنها زود تو نرفتيم بلكه فرداي انروز اون هم عصر نوبت ما رسيد.

درهرحال با دوستان رفتيم تو اطاق وحميد كاظمي كه ميخواست تست بده تست دادو كارما تموم شد

ولي براي من يك چيزجالب بودكه كسي كه تو فرانسه يك چهره معروف بين المللي  درجشنواره هاست و۲سال پياپي دبيرجشنواره نانسي بوده ويك چهره سرشناسه چقدرساده وبي ريا وبه قول معروف گرم وخودمانيه دراينجا بود كه ياداين ضرب المثل افتادم كه ميگن(درخت هرچي پربارترسرش خم تر)

ياحق

دراینجا جاداره ازروزنامه وزین هکمتانه که به حق تنها روزنامه بومی همدانه که خوانندگان بسیاری راجذب خودکرده وهمیشه حامی جامعه هنری وهنرمندان بوده تشکرکنم واززحمات دوست عزیزو هنرمندم فرزادسپهر که حامی گروه تاترساراوهنرمندان رشته های مختلف هنری درهمدان هستندواخبارهنرمندان روبه اطلاع عموم میرسانندوگاهی اوقات هم غلط های املایی بنده رو گوش زدمیکنندتشکرکنم وبگم فرزاد جان خداقوت

                       بابا لنگ دراز

                             نویسنده وکارگردان واهنگساز:حمیدرضارضایی مجد

بازیگران:سمیراپاشایی.سمیرافرج نیا.بهرام افشاری.احسان فلاحیان.پیمان سرمستی.مهدی میرزایی.علی پورشعبانی.

                                                منشی صحنه:خانم ملونی

این نمایش به همت اداره ارشادشهرستان همدان درحال ساخت است وقراراست از۵تا۱۵شهریورماه برای اجرای عموم درهمدان به روی صحنه برود.

رضایی که اولین کارکودک خودراتجربه میکندهدفش شرکت درجشنواره تاترکودک اصفهان است.

                                         این چند نفر

      نوشته:گروه فیتیله                                                              کارگردان:رضا روان

                                           اهنگساز:حمیدرضارضایی مجد

بازیگران:بهرام افشاری.حمیدرضارضایی.نداهادیان.صالحه اسدی.پیمان سرمستی.مینارسولی.

                                 این نمایش به موضوع نظم درجامعه می پردازد.

رضاروان که از هنرمندان تاترکودک میباشداین نمایش را به همت اداره ارشادشهرستان همدان برای اجرای عموم در همدان اماده میکندودرنظر دارددر جشنواره تاترکودک ونوجوان نیزشرکت کند.

                                                                                                باارزوی موفقیت برای روان

اين روزها بهرام دوست قرين مشغول ساختن نمايش خاله سوسكه است واحتمالااين كار رو براي اجراي عموم در همدان اماده ميكنه وقصدشركت در جشنواره تاتر كودك رو نداره واز بازيگران قبلي هم در كاره جديدش استفاده كرده اين كار به اهنگسازي ياسر ساكي مهرونويسندگي عباس دوست قرين ميباشد

بعضي وقتهايك چيزهايي در اين قسمت كامنت ميخونم كه واقعا"اعصابم خوردميشه كه يك سري كه خودشون رو هنرمند جا زدنندكه مطمئن هنرمند نيستند وفقط اسم هنرمند رو يدك ميكشندمطلبي رو عنوان ميكنندكه اين جا جاش نيست .

نويسنده پيام:اگر شما با نيمابيگلريان مشكل داري ميتوني بري رودررو مشكلتو باهاش حل كني اينجا جاش نيست البته اين نمايشگران هيچ مطلبي رو سانسور نميكنه وهر كي هر مطلب يا حرفي داره ميتونه بگه ولي بهتر نيست به جاي جنگ هاي شخصي خبري هاي بهتري رو بنويسي تا همه استفاده كنن من تا الان از نيما بيگلريان بي احترامي نديدم نه من اكثردوستان تاتري حالااگر شما به دلايل شخصي بانيما مشكل داري لازم نيست جار بزني كه همه بفهمن بهتره كه به كسي كه حداقل در اين هنر تحصيلات داره وزندگيشو گذاشته تو اين راه احترام بيشتري بگزاري؟

        رامين خزايي وفرشيدگل محمدي

تبريك بگم وبراي اين عزيزان ارزوي خوشبختي كنم خوب اين دوستان رفتن قاطي مرغ ها